25 september 1800. Vernieuwing van de Resolutie 'nopens de schikkingen in cas van alarm.'

 Het was, in den Franschen tijd de gewoonte dat de leden van het Stedelijk Bestuur, toenmaals Municipaliteit geheeten, onmiddellijk bij elkaar kwamen als er alarm geblazen werd. Nu kon men zooveel complimenten en buigingen over den Franschen Commandant maken als men wilde, het was toch alles behalve aangenaam voor elken klipklap in het holle van den nacht uit zijn bed op te staan en naar het Stadhuis te loopen, om daar met slaperige oogen te zitten delibereeren. 'De Vice-president Bladergroen,' aldus leest men in een der Resolutiën van 8 September 1800, 'representeert het lastige voor deze vergadering en den secretaris om telkens wanneer het den Franschen adjudant-generaal Chorié goedvindt bij nacht alarm te doen slaan, en corps ten raadhuize te verschijnen en aldaar geheele nachten post te houden, proponeerende het benoemen eener commissie om, in gevallen van alarm bij nacht, ten raadhuize te assisteeren, de billijke verzoeken van den Commandant in te willigen, en desnoods in dringende gevallen de overige leden bijeen te roepen, welke commissie, voor bepaalden tijd benoemd, daarna door de andere leden wederom voor een bepaalden tijd kon worden vervangen.'Dit voorstel werd aangenomen en de vergadering bij loting in drie deelen verdeeld, 'elk met toevoeging van een anderen secretaris, met machtiging ingevolge het voorstel en den last aan de boden om bij alarm bij nacht die leden zonder nader orde dadelijk bij elkaar te roepen, en geen anderen, waarna de loting gechied zijnde, zijn voor de eerste week benoemd de burgers: Minheer, Van der Linden en Van Andel, met den secretaris Brouwer; voor de tweede week de burgers:
 
 Quak, Verhell en de Mol, met de substituut-secretaris Van der Schilt; en voor de derde week de burgers: Tromer, Bladergroen en Sandifort, met den secretaris Van Lith.'
 Den 25 September, toen er, onder meer, klachten besproken werden over den adjudant-genraal Chorié, vond de vergadering den tijd gekomen om nader op de Resolutie van 8 Sept. terug te komen. Het bleek toen, dat de gevolgde handelwijze zeer in den geest gevallen was, waarom besloten werd om bij het expireeren der 3 weken, wederom op dezelfde wijze de vergadering in dier deelen te verdeelen.